Hayattaki keskin çizgiler bizi nasıl yoruyor acaba? Sahi hiç düşünmüş müydünüz? Bazıları bu keskin çizgileri törpüleyip daha keskin yapıyor çünkü o muhteşem ego saraylarına gelecek en ufak bir davetsiz misafirle karşılaşmaktan hoşlanmıyorlar, dolayısıyla kaçınıyorlar.
Kaçımız davetsiz misafirlerden hoşlanırız ki? Düşünsenize, tam izlemek için aylardır gösterimini beklediğiniz filmi açmışsınız ve favori içeceğinizi her zaman olduğu gibi bitirmişsiniz daha başlamadan filme ama o da ne ola ki? Ding dang dooong(!!!). Hoş geldiniiiiiiiiiiz (!) -mi acaba?-
Hayatın beni sevmemesinin nedeni belki de benim bir davetsiz misafir olmuş olma olasılığım yüzünden midir bilinmez ama öyle varsayacağım bu hoşnutsuz tavırlarını hayatımın. Gerçi ben de ona bayılmıyorum ya hoş. Ne hali varsa görsün uyuz şey.
İleriyi, daha ileriyi görmek istiyorum. Her olumsuzluğa karşı dimdik yolumda ilerlemek istiyorum. En ileri de durup yol göstermek istiyorum. Yolum taştan değil, yolum sıcak çöl kumundan ve ben yalın ayak yürüyormuşum gibi hissettiriyor ilerleme isteğimin karşında bulduğum canavarımsı tavırlar.
Yolum, yolunuz, yolumuz açık ve net olsun. Güzel günler umarım yakındır ve biz sahiplerine kavuşmak için onlar da büyük bir bekleyiş içerisindedirler.
Şarkı önerisi; R. Kelly- I believe I can fly
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder